تبلیغات
اشعار مردمی به روایت اسناد ساواک - آتشی که در 15 خرداد ٬ 1342 برافروخته شد...
 
اشعار مردمی به روایت اسناد ساواک
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : حامد جدی
نویسندگان
نظرسنجی
نظر خود رادر رابطه با مطالب وبلاگ ارائه فرمایید؟






صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

      

آتشی که در 15 خرداد ٬ 1342 برافروخته شد ٬ هر روز با وزیدن بادهای مخالف شعله ورتر گشت و بر روشنای آن افزوده شد.

        اولین سالگرد شهدای قیام 15 خرداد در روز سوم خرداد 1343 که مصادف با دوازدهم محرم الحرام بود  به علت اینکه روز 15 خرداد 42 نیز پانزدهم محرم بود  در منزل حضرت امام خمینی ( ره) در قم برگزار شد. در این ایام حوزه علمیه قم نیز به پیروی از امام ٬ روز دوازدهم محرم را ٬ عزای عمومی اعلام کرد:

         " در نیمه خرداد هرآن ظلم که رخ داد                  یک گوشه ز الطاف ملوکانه شه بود

                                                                   عزای عمومی

 روز 12 محرم سالگرد شهیدان نیمه خردادسال گذشته است. به دستور روحانیت ٬این روزعزای عمومی اعلام میشود. درتعظیم آن جدیت کنید.

 حوزه علمیه قم"

 و این بزرگداشت ٬ سنت هر ساله شد که همراه با تظاهرات و زدوخوردهایی با مأمورین رژیم بود. و امام انقلاب نیز ٬ از این روز انتظار فرج داشت که فرمود:

         " سالها میگذرد ٬ حادثه ها می آید                        انتظار فرج از نیمه خرداد کشم"

              

              شعر روبرو بنا بر سند ساواک ٬ توسط یک دانشآموز دبیرستانی ٬ به مناسبت 15 خرداد سروده شده است. تعریف و تمجید از امام افشاگری جنایات رژیم ٬ برای مأمورین ساواک ٬ غیرقابل تحمل بود.

باز پر شده آشوب دگر ایران را                                آتشی شعله درآمد که بسوزد جان را

می ندانم زکجا آتش این فتنه گرفت                          دامن ملت رنجیده سرگردان را

روزگاریست که همچون مغلان حمله ورند                   تا بگیرند زکف حق مسلمانان را

کوس آزادی ملت به سر و سینه زنند                          غافل از آنکه بود بهتر از این زندان را

کشوری را که زنانش همه بیبهره ز علم                       حق آزادی هرگونه خطا ایشان را

عالمان را که به ملت همه چون شمع رهند                   جمله در گوشه زندان کند این نیکان را

روزگاری ببرد حمله به فیضیه قم                                بشنود گوش ملک کشتن مظلومان را

یا که در ظلمت شب آیت عظمی خدا                           بربایند خمینی حقیقت دان را

بقیه در ادامه مطلب...


صبح آن شب به دم تیر جفا ملت را                             کشته از پیرو جوان مادر و فرزندان را

نعش صدها و هزاران بدن از جور عدو                           کس ندانست کجا خاک سپرد آنان را

یک جنایت که نه تنها دل ملت را سوخت                      بلکه آتش بزند قلب و دل عدوان را

تیرباران دو تن مرد مجاهد در دین                              کشته با تیر ستم طیب با ایمان را

حاج اسماعیل رضایی که روانش خوش باد                     زیر رگبار گلوله که سپرد او جان را

عاقبت چرخ زمان دست یکی چون مختار                       بکند ریشه این یاغی بدبینان را

مملکت رو به فنا ملت آن بی سامان                             دستی از غیب رسد ملت بی سامان را

فقر و بیپولی و بیکاری ملت یک سو                             سوی دیگر بنگر شادی نامردان را

خون رعیت بخورد شاه ستمگر زیرا                                بنگر دعوت بیسابقه شاهان را

خود بپا کرده بساط طرب و عیش و نشاط                       نشنود گوش دلش ناله محتاجان را

ناخدایی که خطا رفت به ساحل نرسد                           گرد آبی ببرد کشتی و کشتیبان را

نور خورشید حقیقت نتواند ابری                                  که به ظلمت بکشد نور خور تابان را

تا به کی در ستم و ظلم خدایا مددی                             برسان صاحب فتح و ظفر قرآن را






نوع مطلب :
برچسب ها :

       نظرات
شنبه 17 تیر 1391
حامد جدی